wynaczynienie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przedostanie się substancji z naczyń do otaczającej je tkanki, zwłaszcza krwi z naczyń krwionośnych
(1.1)
(1.1) Twarde promieniowanie w dawkach zabójczych pozostawia ślady: wynaczynienia, petechie, zmiany w obrazie krwi. (1.1) Fentolamina ponadto zapobiega miejscowej martwicy tkanek w przypadku wynaczynienia norepinefryny.
(1.1) wynaczynienie krwi / leku
wynaczyniać się , wynaczynić się wynaczyniony
angielski: (1.1) extravasation hiszpański: (1.1) extravasación kataloński: (1.1) extravasació niemiecki: (1.1) Extravasation portugalski: (1.1) extravasamento , extravasação , extravasão włoski: (1.1) extravasazione