undskyldning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wymówka (pokrętne usprawiedliwienie danego działania) (1.2) wymówka (powód, aby czegoś nie zrobić) (1.3) przeprosiny
(1) en undskyldning, undskyldningen, undskyldninger, undskyldningerne
(1.1) Manglen på arbejdskraft er en tilbagevendende undskyldning for reformer, men reelt er det en løgn. → Brak siły roboczej to powracająca wymówka dla reform, jednak w rzeczywistości jest to kłamstwo. (1.3) Hun skylder mig en stor undskyldning. → Jest mi winna wielkie przeprosiny. (1.3) Mange patienter trækker også klager tilbage efter en forklaring og en undskyldning. → Wielu pacjentów wycofuje również skargi po wyjaśnieniu i przeprosinach.
(1.1) påskud, bortforklaring
undskylde undskyld undskyldelig