lawirować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) przemieszczać się, zręcznie omijając przeszkody znajdujące się na drodze (1.2) postępować w trudnych sytuacjach tak, żeby samemu odnieść korzyść, nie narażając się nikomu (1.3) prowadzić statek żaglowy pod wiatr, naprzemiennie ustawiając go lewą lub prawą burtą do wiatru
(1.1-3)
(1.1) Pośród wściekłego trąbienia klaksonów fiakry lawirowały między benzynowymi kabrioletami o chromowanych chłodnicach. (1.2) Lawirujący między twardogłowymi a liberałami prezydent Ion Iliescu ostatnio przychylniejszym okiem zerka w stronę partyjnego betonu. (1.3) Całą noc trzeba było lawirować przeciwko wiatrowi, a kiedy słońce wzeszło, żeglarze z przerażeniem zauważyli, że wiatr niósł ich daleko na zachód od wyspyJerzy Bandrowski, W kraju orangutanów i rajskich ptaków, wyd. Spółka Nakładowa „Odrodzenie”, Lwów 1922..
(1.3) halsować; labirować
lawiranctwo , lawirant , lawirantka , lawirowanie lawirancki lawirancko
< < , laveeren