skruszyć ()
czasownik przechodni dokonany ( skruszać) (1.1) zniszczyć, łamiąc na drobne kawałki (1.2) pokonać jakieś zagrożenie lub ograniczenie (1.3) sprawić, że ktoś czuje żal za popełnione przez siebie złe uczynki czasownik zwrotny dokonany skruszyć się ( skruszać się) (2.1) zostać zniszczonym przez połamanie na drobne kawałki (2.2) poczuć żal za popełnione przez siebie złe uczynki
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Ruchy wody, wywołane sztormem, bez problemu skruszą trzycentymetrową powłokę lodu. (1.2) Wspaniała Rewolucja 1688 skruszyła szczątki feudalnego jeszcze absolutyzmu, ustanawiając monarchię konstytucyjną. (1.3) […] powiem wam tak piękne kazanie o miłości między chrześcijańskimi narodami, iż was do cna skruszę. (2.1) W Minnesocie ludzie jeżdżą po jeziorach samochodami, pierwszym sygnałem wiosny jest to, że pod jakimś autem skruszy się lód. (2.2) Skruszył się srogi rycerz aż do głębi serca, poznał swą hańbę, zrozumiał okropność występku i zapragnął gorąco odkupić ciężką winęCecylia Niewiadomska, Łokietek — Kazimierz Wielki, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1918..
kruszon , okruch , skruszenie , kruchość kruszyć, skruszać , skruszeć skruszały, skruszony, kruchy