onomastyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) językoznawca zajmujący się onomastyką; onomasta rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) utwór poświęcony jakiejś osobie
(1.1) Wybitny onomastyk opublikował pod tym tytułem swą benedyktyńską zaiste pracę, która ma zresztą po części charakter popularnonaukowy, tj. zrozumiały dla niespecjalistówWacław Urban, „Nazwiska Polaków”. Kazimierz Rymut (…), „Przegląd Historyczny” nr 83/3, 1992, s. 574..
(1.1) onomasta
(1.1) językoznawca (2.1) utwór literacki
onomastyka , onomasta onomastyczny
duński: (1.1) onomast , navneforsker