rozbójnictwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) napadanie na ludzi i okradanie ich (1.2) bezprawne działanie osoby lub instytucji, prowadzące do utraty lub zniszczenia cudzej własności
(1.1-2)
(1.1) Po osiągnięciu pełnoletności nawiał z klasztoru, dobrał sobie bandę takich, jak on sam, zabijaków i zajął się rozbójnictwem na drogach publicznych. (1.2) Jedyne co nas martwi to coraz częstsze przypadki działkowego rozbójnictwa.
(1.1) zwalczać rozbójnictwo • zajmować się rozbójnictwem
(1.1) bandytyzm; bandyterka
rozbój , rozbójnik , rozbójniczka rozbójnicki, rozbójniczy
rozbójnictwo morskie