niekompetencja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brak odpowiednich kompetencji
(1.1)
(1.1) Takiej tępoty, połączonej z niekompetencją, bezinteresownym szkodnictwem lub zawiścią, zakłamaniem i zwykłym łajdactwem dawno nie widziałem.
(1.1) niekompetencja +
(1.1) rażąca / skrajna / świadoma / wyjątkowa niekompetencja • niekompetencja zawodowa • niekompetencja administracji publicznej / biegłych sądowych / dyrekcji / kierownictwa / lekarza / obsługi / załogi
(1.1) dyletanctwo, dyletantyzm, niekompetentność, niefachowość, niedoświadczenie, nieudolność, amatorstwo
(1.1) kompetencja
kompetencja , niekompetentność niekompetentny niekompetentnie
angielski: (1.1) incompetence czeski: (1.1) nekompetentnost duński: (1.1) inkompetence francuski: (1.1) incompétence niemiecki: (1.1) Inkompetenz norweski (bokmål): (1.1) inkompetanse norweski (nynorsk): (1.1) inkompetanse portugalski: (1.1) incompetência słowacki: (1.1) nekompetentnosť włoski: (1.1) incompetenza