stigbøjle ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) strzemię (1.2) strzemiączko
(1) en stigbøjle, stigbøjlen, stigbøjler, stigbøjlerne
(1.2) Når vi hører lyd, er det øreknoglekæden - hammer, ambolt og stigbøjle - der overfører svingningerne fra trommehinden ind til det indre øre. → Gdy słyszymy dźwięk, układ kosteczek słuchowych – młoteczek, kowadełko i strzemiączko – przekazuje drgania z błony bębenkowej do ucha wewnętrznego.
(1.2) øreknogle
<