ewangelik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) wyznawca ewangelicyzmu
(1.1)
(1.1) Dopiero pokój westfalski dał szansę ewangelikom na posiadanie własnych świątyń. (1.1) Wierni Kościołów ewangelickich, zwani ewangelikami, wyznają tzw. pięć zasad protestantyzmu sformułowanych w XVI wieku podczas reformacji.
(1.1) premier ewangelik • niemieccy / polscy / cieszyńscy ewangelicy • być / zostać ewangelikiem
(1.1)
(1.1) protestant
(1.1) ewangelizator, hugenot, kalwinista
ewangelicyzm , ewangelia , ewangelista , ewangelistarz , ewangelizacja , ewangelizator , ewangelizatorka , ewangelizowanie , zewangelizowanie , ewangeliarz ewangeliczka ewangelizować ewangelicki, ewangelizacyjny, ewangelijny, ewangeliczny, ewangelikalny ewangelicznie
→ ewangeliczny
angielski: (1.1) evangelic, evangelical białoruski: (1.1) евангеліст bułgarski: (1.1) евангелист czeski: (1.1) evangelík fiński: (1.1) evankelinen francuski: (1.1) évangélique hiszpański: (1.1) evangélico , protestante , evangelista japoński: (1.1) 信徒 kaszubski: (1.1) lëter kataloński: (1.1) evangèlic słowacki: (1.1) evanjelik ukraiński: (1.1) євангеліст węgierski: (1.1) evangélikus włoski: (1.1) evangelico