Kajtuś ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) , od Kajetan rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna (2.1) zoonim
(1.1) (2.1)
(1.1) Czasem podobają się Kajtusiowi wyrazy, których nie rozumie, a czasem gniewają go. (2.1) Kajtusia sam złapałem, zabiwszy mu bezczelnie matkę; drugiego malca, jego brata, zagryzły ogary. (2.1) Polaków było tu dużo na studjach, ale moja paczka składała się z 13 obiecujących młodzieńców, plus jeden małoobiecujący pies, półjamnik, imieniem Kajtuś.
(1.1) Kajtek
kajtek , Kajetan , Kajtek , Kajetana Kajtkowy
(1.1)
(1.1)