wietrzeć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zwietrzeć) (1.1) (o substancjach) stopniowo tracić świeżość i zapach wskutek działania czynników takich jak ciepło i powietrze (1.2) (o zapachu) ulatniać się (1.3) ulegać zapomnieniu (1.4) stawać się nieaktualnym (1.5) (o skałach i minerałach) rozpadać się i kruszyć wskutek działania czynników chemicznych lub atmosferycznych
(1.1-5)
(1.1) To wino musiało wietrzeć od dawna. (1.4) Symbol nie wietrzeje (1.5) Na przykład oliwin i biotyt, które stosunkowo łatwo wietrzeją, posiadają luźniejszą budowę krystaliczną niż minerały odporne na wietrzenia chemiczne, takie jak cyrkon, czy muskowit.
(1.4) przedawniać się, dezaktualizować się (1.5) erodować, kruszeć, kruszyć się, pękać, rozpękać się, sypać się, rozpadać się, rozłupywać się, rozkruszać się, rozdrabniać się, łuszczyć się, złuszczać się, niszczeć
zwietrzenie , zwietrzelina zwietrzeć , zwietrzyć , wietrzyć
angielski: (1.5) weather niemiecki: (1.5) verwittern rosyjski: (1.5) выве́триваться