chrupiący ()
(1.1) przymiotnikowy czynny od: chrupać przymiotnik jakościowy (2.1) taki, który chrupie
(1.1) (2.1)
(2.1) W dzwoniącej łańcuchami oborze trwał chrupiący niegłośny hałas żucia, mleka strzykającego w naczynie i kroków stąpających po zgnojonej słomieMaria Dąbrowska, Dzikie ziele.. (2.1) — Z tegom wyrosła i jako ten wiater nie będę się tłukła po świecie, nie! — szeptała z mocą, zwolniła nieco, bo zapadała miejscami w chrupiący śnieg aż po kolana, że trepy trzeba było wyciągać!Władysław Stanisław Reymont, Chłopi (wyd. 1925).
chrup , chrupot , chrupanie , chrupotanie , chrupnięcie , chrupka chrupać , chrupnąć chrupki chrupko chrup, chrup, chrup
angielski: (2.1) crispy, crunchy czeski: (2.1) křupavý słowacki: (2.1) chrumkavý