druzgotać ()
czasownik przechodni niedokonany ( zdruzgotać) (1.1) rozbijać na części przy użyciu wielkiej siły (1.2) spowodować pogorszenie czyjegoś psychicznego samopoczucia
(1.1-2) lub
(1.1) Puklerz wystrzelił z jego ręki jak z balisty, […] ze świstem przeleciał przez całe podwórze, wyrżnął w kroksztyn muru, druzgocąc go w drzazgi. (1.2) Matka również się nie odzywała. Całym jej ciałem wstrząsał tylko urywany szloch, który druzgotał mnie bardziej niż najgorsza nawet awantura.
druzgot podruzgotać , zdruzgotać druzgocący, druzgoczący druzgocąco, druzgocząco
z intensyfikującym wrostkiem , trzepotać