pokomunia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziękczynna modlitwa kapłana odmawiana przez niego przy ołtarzu gdy wierni przyjęli już komunię, która kończy obrzędy komunijne;
(1.1)
(1.1) Kiedyś wszystkie modlitwy własne Mszy – kolekta, nad darami i pokomunia – miały konkluzję trynitarną. Trójca i Duch Święty w liturgii., Piotr Chrzanowski, 2010-05-23, liturgia.pl
(1.1) modlitwa własna
angielski: (1.1) postcommunion łaciński: (1.1) postcommunio