poplecznictwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) działania wyrażające poparcie dla kogoś lub czegoś (1.2) udzielenie sprawcy przestępstwa pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej;
(1.1-2) zwykle ,
(1.1) Dzisiejsza Gagauzja to region bardzo biedny i zacofany, ale na jego korzyść przemawia poplecznictwo Turcji, która będąc lokalną potęgą w basenie Morza Czarnego, jest gwarantem status quo. (1.2) Najpierw sąd rozpatrzy sprawę ich dwojga znajomych oskarżonych o poplecznictwo, którzy dobrowolnie chcą się poddać karzeSąd zdecyduje o areszcie oskarżonych o zabójstwo w Rakowiskach, 9 czerwca 2015, gazetaprawna.pl..
(1.2) oskarżyć o poplecznictwo • przestępstwo / występek / zarzut poplecznictwa
poplecznik , popleczniczka