__TOC__ dauding ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) trup, zwłoki (1.2) duch, zjawa, upiór
(1.1-2) en dauding, daudingen, daudinger, daudingene
(1.1) lik (1.2) gjenferd, gjenganger, spøkelse
dauding ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) trup, zwłoki (1.2) duch, zjawa, upiór
(1.1-2) ein dauding, daudingen, daudingar, daudingane
(1.1) lik (1.2) attergangar, gjengangar, spøkelse/spøkjelse, skrømt
daude døy, dauda/daude daud