pokarmić () , ,
czasownik dokonany (1.1) karmić kogoś przez krótki czas
(1.1) — Niech Magda teraz je, ja sam pokarmię sierotę — rzekł parobekBolesław Prus, Placówka. WolneLektury.pl, s. 40. Dostępny w Internecie: https://wolnelektury.pl/media/book/pdf/prus-placowka.pdf. (1.1) Na samym skraju przeciwległego boru spostrzegła Basia mały stóg siana, więc nie zważając już na nic zatrzymała się przy nim, by konie pokarmićHenryk Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski. WolneLektury.pl, s. 187. Dostępny w Internecie: https://wolnelektury.pl/media/book/pdf/pan-wolodyjowski.pdf.
pokarm , dokarmianie , karmienie dokarmiać, karmić