αναιμικός () anaimikós
przymiotnik (1.1) anemiczny, z niedokrwistością (1.2) anemiczny, słaby, nikły, bez wyrazu rzeczownik, rodzaj męski (2.1) anemik
(1.1-2) P1 (2.1) P1
(1.1) Ο ασθενής είναι αναιμικός. → Pacjent jest anemiczny. (1.2) Η παράσταση ήταν αναιμική. → Przedstawienie było bez wyrazu.
(1.1) ολίγαιμος, κιτρινιάρικος (1.2) καχεκτικός, αδύνατος, χαλαρός
αναιμία , αναιμική αναιμικά
zapożyczenie powrotne