__TOC__ verpa ()
czasownik (1.1) znosić jajka
smáir fuglar verpa smá egg
verpa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) penis, kutas, fiutJames N. Adams, Seksualizmy łacińskie, Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, tłumaczenie Joanna Janik, 2013, ISBN 978-83-7354-461-1, s. 31–32, z odsłoniętą żołędzią (tj. obrzezany lub w stanie erekcji)Marcin Loch, PEDICARE. Studium lingwistyczno-kulturowe z zakresu seksualności starożytnych Rzymian, rozprawa doktorska pod kierunkiem dr hab. Rafała Rosoła, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 2019, s. 79
(1.1) verpa, verpae
(1.1) Iam nisi per somnum non arrigis et tibi, Mevi, incipit in medios meiere verpa pedes.Marcjalis, Epigramaty, XI, 46 → Już ci nie staje, Mewiuszu, no chyba że we śnie. I fiut zaczyna ci sikać po stopach. (1.1) Nam nihilo minore verpa farti estis.Katullus, Pieśni, 28.10.. → Nie mniejszym kutasem jesteście napchani.Marcin Loch, Kilka uwag na temat polskiej edycji Seksualizmów łacińskich Jamesa N. Adamsa, Symbolae Philologorum Posnaniensium Graecae Et Latinae XXIV/1, 2014, DOI: 10.14746/SPPGL.2014.XXIV.1.15, s. 281–287
(1.1) penis, mentula
verpus
W ramach dążenia do nieużywania nieprzyzwoitych słów niektóre fragmenty dzieł pomijano w tłumaczeniach, modyfikowano je, by zmienić znaczenie lub stosowano eufemizmy. Eufemizmy występujące w wielu słownikach pod tego rodzaju hasłami powodują, że brakuje informacji o wydźwięku tych wyrazów i sposobie ich użyciaLindsay C. Watson, Patricia Watson, Martial, I.B. Tauris, 2015, ISBN 9781780766362, s. 41-42.