nobliwy ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) odznaczający się elegancją i dystyngowaniem; świadczący o takich cechach (1.2) o uczelniach: powszechnie szanowany i uważany za prestiżowy
(1.1-2)
(1.1) A jednak przyszedł czas, kiedy Poniatowski stał się dla tych nobliwych osobistości niewygodny. Zerwano z nim kontakty towarzyskie i utrudniano życie. Wszystkiemu winien był skandal obyczajowy. (1.2) Neony znakomitych marek sąsiadowały z kutymi w mosiądzu tablicami nobliwych kancelarii prawnych.
(1.1) dystyngowany, szacowny, dostojny (1.2) prestiżowy
nobliwie nobilitacja , nobliwość nobilitować nobilitacyjny
<
nie mylić z nobilny
(1.1) (1.2)