__TOC__ iure ()
przysłówek (1.1) prawidłowo, legalnie, zgodnie z prawem (1.2) poprawnie, prawidłowo, właściwie
(2.1) iūs
(1.1) iūre; (2.1)
„iure”, [w:] Lewis, Charlton Thomas (1891) An Elementary Latin Dictionary [Elementarny słownik łaciński] ( • ), NY: Harper & Brothers. Cytat: „iūre see 2 iūs.”„iure”, [w:] Peck, Harry Thurston (red.) (1898), Harper's Dictionary of Classical Antiquities [Słownik starożytności klasycznych Harpera] ( • ), NY: Harper & Brothers. Cytat: „Cessio in Iure: A method used under the forms of Roman law, by which the transfer of rights was accomplished by means of a fictitious suit. See Gaius, ii. 24 foll.”„iūrĕ [IURE100]”, [w:] Olivetti, Enrico (red.) (od 2003), Online Latin Dictionary / Grand Dictionnaire Latin / Dizionario Latino [Wielki Słownik Łaciński Online] ( • • • ), Olivetti Media Communication.
iure ()
zaimek dzierżawczy (1.1) głównie wczesnośrednioangielski: your → twój/wasz
iure ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) giure → prawo, prawoznawstwo
(1.1) iùre; iùri ( iùra )