opphold ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pobyt (w jakimś miejscu) (1.2) utrzymanie, chleb (sposób zarabiania na życie), życie (utrzymanie) (1.3) przerwa
(1.1-3) et opphold, oppholdet, opphold, oppholda lub oppholdene
(1.1) Oppholdet vårt i Frankrike varte i to uker. → Nasz pobyt we Francji trwał dwa tygodnie. (1.2) Hvordan tjener du til livets opphold? → Jak zarabiasz na życie? (1.3) Det regner uten opphold. → Pada bez przerwy.
(1.2) tjene til livets opphold → zarabiać na życie, utrzymywać się
oppholde
opphald