młaka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) teren podmokły, porośnięty roślinnością bagienną, z płytkimi zagłębieniami wody stojącej;
(1.1)
(1.1) Zalewisko zasnuła gęsta sieć osoki. Drgały na wierzchu niespokojne liście strzałki wodnej. (…) Na zapomnianej młace, na oliwkowym lustrze wody spoczywały jasne obłoki…Bogdan Wojdowski, Wieczne młaki w Wybór opowiadań, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1981, s. 240.