tuzać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) szarpać, targać, tarmosić, ciągać (1.2) grzmocić, łomotać, bić (1.3) gromić, besztać, burczeć, łajać czasownik zwrotny niedokonany tuzać się ( brak) (2.1) szarpać się, ciągnąć się nawzajem, targać się (2.2) bić się
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Ponieważ krajem rządzą wojskowi, zatem ludzie skłonni do tuzania, więc też i tuzają Murzynów, czasem bez koniecznej potrzeby, czasem nadto, ale zawsze tylko w razie oporu. (1.2) Niegdyś rzucał się na nieprzyjaciela z wybuchami śmiechu podobnymi do rżenia końskiego i tuzał z takim właśnie rozmachem, z jakim obracają się skrzydła wiatraka.
(1.1) tuzować, tuźnić
tuzanie , tuźnienie ; tuzanie się
tuzy, tuzowanie → razy, guzy, bójka, bijatyka, opały <