ślacheccyzna ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ziemie niezamieszkane przez KsiężakówHalina Świderska, Dialekt Księstwa Łowickiego, s. 138
(1.1) Roz, rychtyk w Matke Boske Siewnum, ześli sie chłopy po kościele na smyntorzu i zmowiajum sie; beły ze ślacheccyzny i znok beły nase.Kazimierz Nitsch, Wybór polskich tekstów gwarowych, 1929, s. 131 → Raz, akurat w Matki Boskiej Siewnej, panowie zeszli się na cmentarzu po mszy i rozmawiają; byli spoza księstwa łowickiego i byli nasi.
ślachciorz , ślachta ślachecki, ślachetny ślachetnie
(1.1) + -yzna