переплюнуть ()
czasownik przechodni dokonany ( переплёвывать) (1.1) plunąć, splunąć (przez coś, na drugą stronę czegoś) (1.2) splunąć dalej (1.3) przebić, prześcignąć
(1.1)
(1.1) Си́дя на берегу́, он переплю́нул пря́мо на друго́й бе́рег кана́вы. → Siedząc na brzegu, splunął prosto na drugi brzeg rowu. (1.2) По́сле шко́лы мальчи́шки устра́ивали соревнова́ние, кто да́льше всех переплю́нет. → Po szkole chłopcy urządzali zawody, kto splunie najdalej. (1.3) Подру́га хоте́ла меня́ удиви́ть пода́рком, но я её переплю́нула. → Przyjaciółka chciała mnie zaskoczyć prezentem, ale ja ją przebiłam. (1.3) Я сто́лько всего́ повида́л в э́той жизни, что тебе́ меня́ не переплю́нуть ни в о́пыте, ни в упря́мстве. → W życiu tyle już widziałem, że nie prześcigniesz mnie ani w doświadczeniu, ani w upartości.
(1.3) не переплю́нуть (кому́-то кого́-то) → nie dorównać komuś, nie uda się kogoś przebić
(1.3) превзойти́, обскака́ть, обогна́ть, утере́ть нос, перещеголя́ть, обхитри́ть, перехитри́ть
(1.3) отста́ть