nosowość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha artykulacyjna dźwięków mowy polegająca na tym, że część powietrza podczas artykulacji przechodzi przez jamę nosową, ponieważ podniebienie miękkie jest opuszczone
(1.1) Najwięcej przykładów z nosowością zachowaną w postaci odrębnej głoski nosowej znajdujemy w najbardziej na południe wysuniętym obszarze Macedonii, czyli na terenie gwar soluńskich, kosturskich i korczańskichZeszyty jȩzykoznawcze. Z badań nad językami Jugosławii, s. 191, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1961..
nos nosowy, przynosowy
angielski: (1.1) nasality białoruski: (1.1) носавасць francuski: (1.1) nasalité hiszpański: (1.1) nasalidad niemiecki: (1.1) Nasalisierung nowogrecki: (1.1) ρινικότητα portugalski: (1.1) nasalidade słowacki: (1.1) nosovosť ukraiński: (1.1) носовість włoski: (1.1) nasalità