potoczysty ()
przymiotnik (1.1) o mowie itp.: będący płynnym (1.2) o rzece itp.: poruszający się, przechodzący, ukształtowany płynnie (1.3) łatwo obracający się, toczący się
(1.1-2) (1.3) poświadczone formy: „potoczyst(e)” ( )
(1.1) Po prostu [Stefan] Żeromski, jako największy w literaturze naszej stylista, fascynował się i rozkoszował zdaniami rytmicznymi, bowiem zawsze są one płynne, wręcz potoczyste, a tworzące je słowa następują po sobie lekko, bez żadnych zderzeń spółgłoskowych, zgrzytów i zahamowań. (1.2) W Terespolu zaraz za Brześciem przejeżdżało się granicę, dzielącą Państwo Rosyjskie od Królestwa… szosa rozpoczynająca się od Brześcia, równa, twarda, potoczysta […] przyśpieszyła nam drogę: […]. (1.3) I wszystko ciáło ich [Cherubinów], i szyje, i ręce, i skrzydłá, i obrączki, pełne były oczu, około czterech kół. ¶ A te kołá názwał potoczyste [], gdym ja słyszał. → Ich całe ciało — plecy, ręce, skrzydła i koła u wszystkich czterech — było wypełnione dokoła oczami. ¶ Słyszałem, że kołom została nadana nazwa galgal.
(1.1) potoczysty styl (1.2) potoczysta droga
potoczyście potok , potoczność , potoczystość
; pierwsze poświadczenie w 1561
(1.3) angielski: (1.1) flowing; (1.2) flowing