ocaleniec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto ocalał
(1.1) Wśród rozbitków był tylko jeden ocaleniec.
(1.1) ocalały
ocalenie , ocalały ocalać , ocalić ocalały
angielski: (1.1) survivor chiński standardowy: (1.1) 幸存者 (xìngcún zhě) czeski: (1.1) přeživší esperanto: (1.1) supervivanto francuski: (1.1) rescapé , survivant hiszpański: (1.1) superviviente interlingua: (1.1) supervivente koreański: (1.1) 생존자 (saengjonja) łaciński: (1.1) superstes nepalski: (1.1) बाँच्ने व्यक्ति (bān̐chne vyakti) niemiecki: (1.1) Überlebender słowacki: (1.1) preživší ukraiński: (1.1) вцілілий (vtsiliy) węgierski: (1.1) túlélő włoski: (1.1) sopravvissuto