wytapiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wytopić) (1.1) uzyskiwać coś (np. metal, tłuszcz) z innej substancji poprzez topienie i oddzielanie składników (1.2) powodować topnienie czegoś, zamieniać w ciecz pod wpływem wysokiej temperatury
(1.1-2)
(1.1) Saukowie wytapiali ołów, wymieniany potem na inne dobra. (1.1) W tym zakładzie wytapia się rudy chromu i niklu. (1.2) Blade słońce wytapiało resztki śniegu.
(1.1-2) wytapiać + (coś) (1.1) wytapiać + (coś) + z + (czegoś)
(1.1) wytapiać metal / miedź / ołów / rudę / smalec / srebro / stal / surówkę / tłuszcz / żelazo (1.2) wytapiać lód / śnieg
(1.1) topić, uzyskiwać (1.2) roztapiać, topić
wytapianie , wytop , topienie wytopić , topić
<
angielski: (1.1) smelt (metal), render (tłuszcz), liquate; (1.2) melt duński: (1.1) udsmelte hiszpański: (1.1) fundir niderlandzki: (1.1) uitsmelten niemiecki: (1.1) schmelzen, ausschmelzen