marcjonizm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nurt wczesnego chrześcijaństwa (II-IV w.), związany z Marcjonem z Synopy zakładający istnienie dwóch bogów: Boga Starego Testamentu (surowego, sprawiedliwego) i Boga objawionego przez Jezusa (dobrego, miłosiernego), odrzucenie Starego Testamentu, uznawanie tylko wybranych pism Nowego Testamentu (np. okrojonej Ewangelii Łukasza) oraz silny dualizm duch – materia;
(1.1)
(1.1) chrześcijaństwo
Marcjon , marcjonita , marcjonitka , neomarcjonizm marcjoński, marcjonicki, neomarcjoński
(1.1) <
angielski: (1.1) marcionism bułgarski: (1.1) маркионизъм czeski: (1.1) markionismus , marcionismus francuski: (1.1) marcionisme hiszpański: (1.1) marcionismo łaciński: (1.1) marcionismus niemiecki: (1.1) Marcionismus , Markionismus nowogrecki: (1.1) μαρκιωνισμός rosyjski: (1.1) маркионитство , маркиони́зм ukraiński: (1.1) маркіонізм włoski: (1.1) marcionismo