szkółkarstwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dział ogrodnictwa i leśnictwa zajmujący się rozmnażaniem i uprawą sadzonek drzew, krzewów i innych roślin wieloletnich w początkowym okresie ich życia (w szkółkach); (1.2) nauka o rozmnażaniu drzew i krzewów w szkółce
(1.1-2)
(1.1) Stosowanie nawozów o przedłużonym działaniu wkroczyło do leśnictwa poprzez szkółkarstwo ozdobneRobert Furdyna, A może nowy nawóz?, Las Polski, 2009-04-01. (1.1) Czy ktoś jeszcze zajmuje się szkółkarstwem topoli?
(1.1) szkółkarstwo ozdobne / sadownicze • szkółkarstwo i nasiennictwo • szkółkarstwo drzew / krzewów
(1.1) ogrodnictwo, leśnictwo, rolnictwo
szkółka , szkółkarz szkółkarski
(szkółka leśna)
W kodyfikacji występuje rozbieżność dotycząca kategorii liczby; część słowników uznaje rzeczownik za nieodmienny w liczbie mnogiej (), podczas gdy inne opracowania podają pełny paradygmat odmiany, zaznaczając jednocześnie, że w uzusie wyraz występuje zazwyczaj w liczbie pojedynczej.
hiszpański: (1.1) viverismo niemiecki: (1.1) Baumschulwesen portugalski: (1.1) viveirismo rosyjski: (1.1) питомниководство włoski: (1.1) vivaismo