rozkułaczyć ()
czasownik przechodni dokonany ( rozkułaczać) (1.1) w krajach komunistycznych (szczególnie w ZSRR w okresie przymusowej kolektywizacji): dokonać konfiskaty majątku lub jego znacznej części należącej do zamożnego chłopa (nazywanego propagandowo kułakiem) (1.2) pozbawić wpływów oraz zasobów finansowych osoby zamożne, np. przedsiębiorców lub oligarchów
(1.1-2)
(1.1) Była najstarszą córką bogatego chłopa, którego już dawno rozkułaczono i z całą rodziną wywieziono Bóg wie gdzie. (1.2) Liderzy bloku [...] nawoływali do rozkułaczenia rosyjskich oligarchów i cieszyli się z aresztowania Michaiła Chodorkowskiego. (1.2) Każdy biznesmen [...] zostanie rozkułaczony, będzie musiał kupić kawior i flaszkę w naszym sklepiku objazdowym, ku chwale PKB per capitaStanisław Mancewicz, W naszym marszbatalionie, Tygodnik Powszechny, 2016-11-21.
(1.1-2) skonfiskować, wywłaszczyć, pozbawić
rozkułaczanie , rozkułaczenie , kułak , kułaczka rozkułaczać kułacki
angielski: (1.1) dekulakize