mort ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) śmierć, zgon
(1.1) mort, morti;
(1.1) mortje vdekje
(1.1) jetë
mort ()
rzeczownik (1.1) skóra z owcy lub jagnięcia padłego wskutek choroby (1.2) sygnał myśliwski oznaczający zabicie jelenia (1.3) duża ilość (1.4) w MUD-ach: gracz którego postać da się zabić (1.5) trzyletni łosoś (1.6) kobieta
(1.1-2) → śmierć (1.4) skrót od → śmiertelny
mort ()
(1.1) umierać, śmierć
morti, mortaĉi, mortigi, mortiĝi, formorti, formortigi, memmortigi, pafmortigi, premmortigi, ŝtonmortigi, hommortigi morto, mortado, mortemulo, mortigo, mortintaĵo, memmortigo, sinmortigo, mortigilo, hommortigo, patrinmortigo, mortilo, mortmetalo, mortpuno, mortsonorado, mortotuko morta, mortema, mortiga, postmorta, senmorta, mortmetala
mort ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć rzeczownik, rodzaj męski (2.1) zmarły przymiotnik (3.1) martwy
(1.1) morts (2.1) mort , morte ; morts , mortes (3.1) mort , morte ; morts , mortes
(3.1) Le roi est mort, vive le roi ! → Król umarł ( jest martwy), niech żyje król!
(1.1) condamner à mort → skazywać na śmierć
(1.1) décès , extinction , fin (3.1) décédé, défunt
(1.1) naissance , vie (2.1) vivant (3.1) vivant
morte , mortalité mortel
mort ()
czasownik (1.1) umrzeć
mard
z , z , z alternacją przegłosu jak w (< mir̃ti)
mort ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć
(1.1) mort; morts
mort ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć
mort ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) płoć, płotka
(1.1) en mort, morten, morter, mortene
mort ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć
mort ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śmierć
mort ()
przymiotnik (1.1) martwy