na trwogę ()
fraza przysłówkowa (1.1) aby ostrzec przed niebezpieczeństwem
(1.1) na trwogę;
(1.1) Dzwon z wieży kościelnej bił na trwogę, ludzie pomstując i płacząc wypędzali z chlewów bydlęta na wolność, łapali, co komu w ręce strach wcisnął, dzieci, pierzyny, święte obrazy […], resztę pozostawiając na pastwę nadciągającej wody, […]. (1.1) Żadna godzina nie była pewna. Ciągłe alarmy lotnicze. Syreny ryczały na trwogę. Dudniły motory bombowców. Artyleria grzmiała. Huki. Wybuchy. Grzmoty. Pożary. (1.1) Kawki krążą kracząc na trwogę. (1.1) Wielkie litery tytułów, bijące na trwogę wykrzyknikami i znakami zapytania, nie miały już kogo ostrzegać.