opløsning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) roztwór (1.2) rozpad, zaprzestanie istnienia (1.3) rozdzielczość
(1) en opløsning, opløsningen, opløsninger, opløsningerne
(1.1) Den typiske elektrolysecelle består af to elektroder – en anode og en katode – nedsænket i en elektrolytopløsning. → Typowe ogniwo elektrolityczne składa się z dwóch elektrod – anody i katody – zanurzonych w roztworze elektrolitu. (1.2) Næsten hver anden fransktalende belgier ønsker, at deres halvdel af landet slutter sig til Frankrig, hvis Belgien skulle gå i opløsning. → Niemal co drugi francuskojęzyczny Belg chce, aby w przypadku rozpadu Belgii jego połowa kraju dołączyła do Francji.
opløse, løse