wynurzyć ()
czasownik przechodni dokonany ( wynurzać) (1.1) wyciągnąć coś znajdującego się w płynie ponad jego powierzchnię (1.2) ujawnić skrywane uczucia lub przemyślenia czasownik zwrotny dokonany wynurzyć się ( wynurzać się) (2.1) będąc uprzednio w cieczy wydostać się ponad jej powierzchnię, zazwyczaj nie w całości (2.2) wyjść, ukazać się, zazwyczaj wychodząc z jakiegoś niewidocznego miejsca lub niespodziewanie (2.3) ujawnić komuś skrywane wcześniej uczucia lub przemyślenia
(1.1) (2.1-3)
(1.1) Jonathan wynurzył głowę spod wody i złapał spazmatycznie haust powietrza. (1.2) Alluzyja używa się wtenczas, gdy nie chcemy zbyt jawnie wynurzyć naszych myśli, któreby mogły obrazić skromność lub miłość własną innych, lub gdy rozważnemu czytelnikowi zostawujemy domysł tego, co zamierzamy powiedzieć.. (2.1) Syrenka wynurzyła się z wody do połowy ciała i gwałtownie, ostro zachlapała dłońmi po powierzchni. (2.2) Z mroku wynurzyli się dwaj mężczyźni. (2.3) Prostota bycia i przyjazne ustosunkowanie się do mnie pana Stefana ośmieliły do wynurzenia się przed nim w cztery oczy o moich dawnych pragnieniach poświęcenia się medycynie i późniejszym zniechęceniu''.
(2.3) wynurzyć się + / przed +
(2.3) zwierzyć się
wynurzenie , nurzanie nurkowy