zaprawiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( zaprawić) (1.1) czasownik zwrotny niedokonany zaprawiać się ( zaprawić się) (2.1)
(1) (2)
(1.1) A on rzadko mówi poważnie, wszystko zaprawia lekką ironią. (1.1) Sosy ich różne od naszych: [...] zaprawiają pieprzem, cynamonem, cukrem, gałką muszkatołową, oliwkami, śliwkami. (2.1) Armia zaprawiała się do boju. (2.1) Człowiek, który przez lata nie zaprawia się do pokonywania przeszkód, nie może być psychicznie silny.