bieluchny ()
przymiotnik (1.1) odznaczający się niezwykle czystą, intensywną bielą; całkowicie biały (1.2) wyjątkowo jasny w odniesieniu do karnacji ludzkiego ciała; nadzwyczajnie blady (1.3) pozbawiony grzechu i winy; moralnie nieskalany
(1)
(1.1) Ja Kawalca zawsze porównuję do… chleba. On jest jak chleb, jaki moja matka piekła na święta - ciepły, bieluchny chleb. (1.1) Pamięta, że kiedyś w oknach wieszała bieluchne firanki i przy „Sportach” oraz szklance kawy po turecku omawiała z sąsiadką serial o niewolnicy Isaurze. (1.1) Mówiły już mało wiele nawet przy obiedzie, któren Hanka kazała podać na ganku, bo słońce się już całkiem wykryło, cały świat się rozjaśnił, a wszystkie dachy i drzewa kwitnące, kiej tym bieluchnym śniegiem przyprószone - pławiły się w przejrzystym, pachnącym powietrzu. (1.2) Nie do dźwigania to te bieluchne rączki, nie do dźwigania te strzeliste pleczyki. Jakoś Bóg da, że i sam poradzę, jeno wypoczywać często muszę… (1.2) Jasio krzyczał jeszcze cosik do sióstr, buczących pod domem, a patrzał jeno na nią jedną: w jej modre, zwilgotniałe oczy, kieby ten dzień majowy bardzo cudne; na jej głowę jasną, oplecioną warkoczami [...] na jej twarz bieluchną i tak śliczną, iż do róży polnej podobną. (1.2) Była to piękna blondynka, od lat trzech dopiero zamężna, której puder modny bardzo był do twarzy — bieluchna, świeża, rumiana, rzekłbyś, łagodna jak baranek. (1.3) Wówczas poruszyło się we mnie ku niéj serce i chciałem ją do łona mego garnąć, ale zaraz Marysia bieluchna stanęła przedemną i grzeszna myśl precz odleciała.
(1.1) bielusieńki, bieluśki, bieluteńki, bielutki, bielusi; bialuchny
(1.1) biały
biały , biel , białość , biela , bielka , bielec biały, bialuchny, bieluczki, bielusi, bieluśki, bielusieńki, bialusieńki, bielusienieczki, bielutki, bialutki, bieluteńki, bialuteńki, bielutenieczki biało, bieluchno, bialuchno, bieluczko, bielusio, bieluśko, bielusieńko, bialusieńko, bielusienieczko, bielutko, bialutko, bieluteńko, bielutenieczko bielić , wybielić , pobielić , ubielić