obstawa ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ludzie stanowiący czyjąś ochronę, zabezpieczenie czegoś (1.2) to, czym się obstawia coś, daje zabezpieczenie kogoś lub czegoś (1.3) sieć do połowu ryb skupionych w przybrzeżnej, zarośniętej części jeziora (1.4) osoba lub grupa ludzi towarzysząca komuś lub śledząca kogoś
(1.1-4)
(1.1) Pod obstawą wojska obniżyli poziom jeziora o półtora metra i matka musiała chodzić z osobistą ochroną, ale elektrownia ruszyła. (1.4) W obstawie tuzina zaprzyjaźnionych osób spaceruję za dnia po mieście slumsów.
obstawiać , obstawić
(1.1-4)
angielski: (1.1) escort, security; (1.2) protection, safeguard; (1.3) coastal fishing net słowacki: (1.1) sprievod ; (1.2) zabezpečenie