snobować się ()
czasownik zwrotny niedokonany ( brak lub posnobować się) (1.1) sztucznie przyjmować styl bycia grup o wyższym statusie społecznym lub udawać znawcę elitarnych dziedzin w celu zaimponowania otoczeniu (1.2) świadomie ulegać modzie (zazwyczaj na działania społecznie pożyteczne lub rozwijające)
(1)
(1.1) Zawsze jest lepiej, kiedy cham snobuje się na człowieka kulturalnego, niż kiedy człowiek kulturalny snobuje się na chama. (1.1) – Snobowanie się na Rzymianina intelektualistę było bardzo modne zwłaszcza w późnym antyku – podkreśla Jastrzębowska. (1.1) Wszystko może być przedmiotem snobizmu. Poezja i mycie nóg. Malarstwo niefiguratywne i noszenie tenisówek do smokingu. Muzyka atonalna i kółko w nosie. Można się snobować na arystokrację i na pochodzenie proletariackie. (1.1) Niósł z sobą powiew wolnego świata, którego z każdym rokiem bardziej w Polsce brakowało. Był ekspertem od Zachodu. [...] Był kimś, na kogo się snobowano, a to bardzo trudna rola. Tyrmand grał ją doskonale. (1.2) Wtedy wszyscy snobowaliśmy się na jazz, ale był to snobizm w dobrym tego słowa znaczeniu. Koło naszego środowiska kręcili się wartościowi ludzie tego kraju. Pisarze, kompozytorzy, plastycy, aktorzy. (1.2) A wtedy książki były tańsze, była moda, wręcz snobowanie się na czytanie i posiadanie wielu tytułów na półkach, podobno byliśmy wtedy mądrzejsi [za pośrednictwem Monco PL]..
(1.1-2) snobować się na + (kogoś / coś) (1.1-2) snobować się + (czymś)
(1.1) snobizować się, szpanować, silić się
snob , snobka , snobizm , snobstwo snobizować się , posnobować się snobistyczny, snobski snobistycznie
Czasownik ten wymaga łączenia z narzędnikiem (np. snobować się czymś). Błędem jest stosowanie konstrukcji z miejscownikiem (niepoprawnie: ).