jarzyć ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( zjarzyć, zajarzyć) (1.1) rozumieć, wiedzieć, co ktoś miał na myśli czasownik przechodni niedokonany (2.1) rozpalać, palić czasownik zwrotny niedokonany jarzyć się ( zajarzyć się) (3.1) świecić słabo (3.2) błyszczeć się w jasnym oświetleniu (3.3) wyglądać jaskrawo na tle otoczenia
(1.1) (3.1-3)
(1.1) Nauczycielka chyba z dziesięć razy mu to tłumaczyła, ale on nadal nie jarzył, o co chodzi. (3.1) Lampy elektryczne jarzyły się bardzo słabo, nie oświetlając wystarczająco baru. Nie miały zresztą czego oświetlać. (3.2) Na zdjęciach kolorowych gotowe amulety i talizmany jarzyły się kolorami pełnymi i wielobarwnymi.
(1.1) czaić, obczajać, kapować, kumać, pojmować, rozumieć, trybić (3.1) świecić, żarzyć się (3.2) świecić, błyszczeć się, lśnić, lśnić się, pałać, połyskiwać, szklić się, mienić się
jarzenie jarać, zjarzyć , zajarzyć , zajarzyć się
oczy jarzą się
(1.1-3.3) → płonąć, grzać