stołować ()
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) regularnie dostarczać komuś gotowe posiłki, zazwyczaj w zamian za zapłatę (1.2) rozkładać glinę na blacie roboczym czasownik zwrotny niedokonany stołować się ( brak) (2.1) systematycznie jadać posiłki u kogoś lub w przeznaczonym do tego lokalu gastronomicznym
(1) (2)
(1.1) Stołowała nas lokatorka z drugiego piętra, pani Rosińska, jejmość tęga i pulchna, z przylepionym do twarzy łagodnym uśmiechem. (1.2) Jego żona Maria z O'Rourków, również z Litwy, obsługiwała centralę telefoniczną i stołowała pracowników japońskich. (1.2) Cóż z tego, że nie będziesz teraz płacił za mieszkanie. Pieniądze będą ci potrzebne. Chociażby na jedzenie, bo poza pierwszym śniadaniem, musisz się stołować na mieście. (1.2) Do XIX w. dla szlachty i ludzi ustosunkowanych płacenie za posiłek było czymś wyjątkowym. Nawet gdy wyjeżdżano z domu, stołowano się u rodziny i znajomych.
(1.1) stołować + (kogo?) (1.2) stołować + (co?)
(1.1) stołować studentów / uczniów / wczasowiczów / kolonistów / obozowiczów / krewnych / rodzinę / robotników • nocować i stołować (1.2) stołować glinę (2.1) stołować się w jadłodajni / gospodzie / barze / kasynie / restauracji / taniej garkuchni • stołować się u gospodarzy / rodziców • stołować się poza domem • stołować się po kawalersku
(1.1) wiktować, karmić, dożywiać; wichtować (2.1) jadać, jeść, wiktować się; strawować się; być na kuście, kustować sie
stół , stołowy , stolnica , stołówka , stolikowiec , stolarz , stołek , stolec , stolica stolik , stoliczek stolisko stać, ścielić, stołować się stołowy, stolikowy, stołówkowy
(1.1) poświadczone od 1851 r. () (2.1) poświadczone od 1853 r. ()