giltować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) posiadać moc obowiązującą; utrzymywać prawomocność prawną, urzędową lub zwyczajową (1.2) o środkach płatnicznych: przedstawiać ustaloną siłę nabywczą; stanowić finansową równowartość innej waluty lub dobra (1.3) przynosić wymierny zysk; stanowić intratne bądź pożyteczne przedsięwzięcie (1.4) mieć znaczenie; odgrywać rolę; cieszyć się poważaniem lub wpływami
(1.1) — To były jeszcze czasy, kiedy w Poznaniu na ołówek mówiło się blajsztyft, na podpis unterszryft, przedawniony bilet nie giltował, a do Warszawy jechało się banąPaweł Smoleński, Dar bolesnej pamięci, „Gazeta Wyborcza”, 25 listopada 2019, Warszawa: Agora, ISSN 0860-908X [za pośrednictwem KWJP].. (1.1) Przychodzi znowu jakiś inny pan i każe dać bilety! Ja mu też pokazuję bilet, com kupił rano, a on powiada: Gilt nyszt [= nie obowiązuje]! to tylko do rannego pociągu ten bilet giltował!Tadeusz Skalski, Podróż Lajbusia do swojej narzeczonej: scena humorystyczna, „Polski Monologista”, nr 1, Lwów: Wydawnictwo „Kultura i Sztuka” (Tarnów: drukiem Zygmunta Jelenia), , s. 14 (1.1) To, com pani wczoraj zaoferował, to giltowałoby, chocia by pani obie ręce, obie nogi straciła. Słowo kupieckie się rzekło, cofnienia niemaAdam Grzymała-Siedlecki, Firma. Powieść. (Ciąg dalszy), „Kurjer Warszawski” (wydanie poranne), R. 113, nr 130, Warszawa, 12 maja 1933, s. 3.. (1.1) (…) panie Stanisławie, nie gniewajcie się, rozkazujcie, ja słucham, cobym nie słuchał takiego gospodarza jak wy panie Stanisławie, — ny, ja tu sługa, wy pan, tu wasze słowo giltuje tylko — usprawiedliwiał się żydMaksymilian Zdulski, Sądowa licytacyja. Obrazek z życia ludu wiejskiego. (Ciąg dalszy), „Włościanin: pismo dla ludu” (red. Jan Krawecki), R. 7, nr 7, Kraków: Salomea Jordan, 1 kwietnia 1875, s. 51. . (1.1) (…) Jasiu, kołtunie sakramencki, ani słuchać tego nie mogę, co tu pleciesz — przedewszystkiem czy wiesz, że doczekasz starości? — kontrakt masz na to? — zresztą tylko z solidną firmą kontrakt giltujeEmil Zegadłowicz, Martwe morze: pamiętnik Jana w Oleju Zydla: powieść, Warszawa: Nakładem Księgarni F. Hoesicka (Drukarnia „GRAFIA”), 1939, s. 135. . (1.1) (…) a jeżeli Richard nie jest warjat, to rozwód — nie giltuje i jest ungiltig [= nieważny]. Jestem nadal żoną mojego męża (…). (1.2) — Co to? Srebrne korony? // — To wszystko, co mam — usprawiedliwiała się garbata. — Chłopi już nie chcą papierowych pieniędzy. Już nie giltują. (1.2) Strzebne tolary, taki tolar giltuje pół drugá ryńskiego, a reński już nie bedzie mieć 60 grejcarów, ale 100 dajtówC — B — — K., Jura i Jánek., „Gwiazdka Cieszyńska: pismo dla zabawy, nauki i przemysłu” (red. Paweł Stalmach), nr 41, Cieszyn: drukiem Karola Prochaski, 10 października 1857, s. 323.. (1.2) (…) ona czysta przed sądem Boskim, bo mi pokazywała potwierdzenie na swojej książeczce, jako Fischel się podpisał, że trzewiki Kopciuchowej giltują za naszego guldena z kosztami, ale cóż… kiedy książeczka przepadła, Kopciuchowa nie żyje, a Fischel ma wyrok na nas i kto mu co zrobi?…Władysław Cichocki, „Proces o guldena” w: Z życia sędziowskiego: szkice z praktyki sędziowskiej na powiecie, Kraków: Nakładem autora (Druk W. L. Anczyca i Spółki), 1901, s. 33. (1.3) Handel prawie ni giltuje // Ni zyz pasek ni z walute, // Mąż furt w domu, uj, już całkom // Mieli życie my popsuteAdolf Dolleczek-Olpiński, „Trójkąt małżeński” w: Wesołe przygody pani Feinbubowej, Lwów: Nakładem Tygodnika Satyr.-Humoryst. „Kabaret” (Drukarnia „Praca”), [ca 1910], s. 48.. (1.4) Owoś nie darmo powiadają nasi, co my bez Niemczynowskiego w mieście nic giltować nie będziemo, i co jego trza jenteligentom wykraśćImci pan Onufry, „Szczutek” (pismo satyryczno-polityczne), R. 15, nr 16, Lwów: Liberat Zajączkowski, 22 kwietnia 1883, s. 3.. (1.4) (…) Baruch Gross szasta się jak szara gęś — po sądzie bialskim — i „giltuje“ u stróżów sprawiedliwości bialskiej, oczywiście na szkodę „ślepej“ TemidyKronika: Bielsko-Biała, «Wieniec-Pszczółka» (pismo polskiej chrześcijańskiej demokracyi), R. 34, nr 26, Bielsko-Biała: Stanisław Stojałowski, 21 czerwca 1908, s. 402.. (1.4) Ale i to nie dosyć! Żeby komedya była większa i przed całą Ewropą giltowała (tak rozpowiadają jenteligenty), sprowadzają cały cug takich jak oni rebeljantów z Czechów (…)Z dnia. Imci pan Onufry!, „Gazeta Narodowa”, R. 31, nr 123, Lwów: Karol Stupnicki (z drukarni K. Pillera), 22 maja 1892, s. 2.. (1.4) — Pani fladruje czy co? U mnie flota nie giltuje, niech mnie pokręci. Jakbym ja chciał mieć flotę, tobym miał po pempek, ali ja wszystko kantem puszczamGrześko Doliniarz, „Kabaret” (tygodnik satyr.-humorystyczny), R. 6, nr 21, Lwów: Adolf Dolleczek-Olpiński, maj 1918, s. 6.. (1.4) Kiedy więc ostatecznie rozeszła się wiadomość, że już garbaci, kulawi, ślepi „nie giltują”, zjawił się przed obliczem prefekta drab dwumetrowy (…)Jerzy Łużyc, Nasze drogi, „Ku Wolnej Polsce” (tygodnik Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie), R. 2, nr 10 (137), [Palestyna]: Sekcja Prop. Ośw. i Kultury Dow. W. P. na Śr. Wschodzie (Tel-Aviv: Drukarnia Azriel), 31 grudnia 1941, s. 20..
gilt → 3. , tryb ; , strona czynna → obowiązywać, mieć znaczenie
(1.1) (1.3) (1.4)