szperak ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) blach. żelazne, okrągłe lub półokrągłe narzędzie, służące do zawijania blachy w rurki; dwuróg (1.2) i ; ślus. wytrych (1.3) i klucz
(1.2) — Głupiś! Leziesz ze szperakiem [= wytrychem], jak gdybyś pierwszy raz wyszedł na klawisz… Naciśnij przedtem dyrkacz [= dzwonek]… (1.2) Któregoś więc dnia (…) pozdejmował Władek z kilku trudniejszych zamków woskowe odciski na pasówkę dla dorobienia kluczy (…), resztę raz jeszcze obejrzał z pogardliwem skrzywieniem ust, widząc, że ulegną one pokornie lada jakiemu szperakowi. (1.2) W ekwipunku przestępcy na pierwszym planie znajdują się wytrychy, zw. „szperakami” lub „drutami”. (1.2) Drzwi są na zatrzasku. Można otworzyć nawet szperakiem. Tylko trzeba gdy dojdzie do góry, nie przerzucać rygla którego tam nie ma, a pociągnąć drzwi do siebieSergiusz Piasecki, Spojrzę ja w okno w: „Dziennik Związkowy. Polish Daily Zgoda”, red. Jan F. Krawiec, R. LXXVI, nr 187, 26 września 1983, Chicago: Alliance Printers and Publishers, Inc., s. 2.. (1.3) Nagle szperak uderzył kilka razy w futrynę i po dłuższej przerwie trafił w zamek. Drzwi się otworzyły, ktoś wknaił do środka, spod łóżka nie dało rady rozpoznać kto .
(1.1) szperhak, szperhorn (1.2) szperag, szparag, sperak, szperhak, szpyral, szpyrak
< < → hak do zamykania
(1.2) (1.3)