omotać ()
, ,
sylabizacja:
czasownik przechodni dokonany ( omotywać) (1.1) owinąć coś wokół czegoś albo szczelnie czymś kogoś przykryć (1.2) wywrzeć na kogoś silny wpływ, tak że zaczyna myśleć lub działać zgodnie z cudzą wolą czasownik zwrotny dokonany omotać się ( omotywać się) (2.1) owinąć samego siebie czymś (2.2) wplątać się w coś trudnego lub chaotycznego
(1.1-2) (2.1-2)
słowacki: (1.1) omotať; (2.1) omotať sa