dywertyment ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) i , zabawa, rozrywka, rekreacja, uciecha, rozkosz lub przyjemność
(1.1) Dziś oprócz balu, jeszcze jakiś inszy dywertyment sam książę obmyśla, o którym jeszcze nie wiemy, jaki będzie. (1.1) […] Człowiek iest nayporzód stworzony, aby BOGA kochał i Jemu wiernie służył, a potym aby pracował usilnie i stał się sobie i bliźnim iak nayużytecznieyszym, nie iak koń nie ochełznany po łące, biegał po dywertymentach, grach, amorach i innych czas truiących próźniactwach. (1.1) Do tych tedy świń biegających panownie strzelali. Były także i kaczki dzikie […]; do których także panowanie strzelali, a te kaczki postrzelone powoli tonęły. Było i innych wiele rzeczy osobliwszych do dywertymentu i uciechy, których wszystkich trudno opisać. (1.1) Nawet gdy ich upraszał, aby na krótki polowania wyjechał dywertyment, tę odebrał replikę: Nie o tym tobie myśleć, teraz bardziej przystoi stanisławowskich ptakówMoskwa mianem „stanisławowskich ptaków” określała tych, którzy popierali ówcześnie Stanisława Leszczyńskiego. łowić niż te zwierzęta, które i sobakarze (oprawcy) szczwać i bić potrafią.
lub