frajlajn ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bona lub guwernantka pochodzenia niemieckiego (1.2) niezamężna kobieta; panna
(1.1) Mój brat starszy — zdaje mi się kocha naszą guwernatkę i wieczorem w swym pokoju zawsze jej wyznacza randkę!… Nasza frajlajn na braciszka dość życzliwem okiem patrzy, ale bardziej kocha ojca, no, bo ojciec jest bogatszy!Z kajetu szesnastoletniej panny burżujskiej w: „Hulaj Dusza! : tygodnik satyr.-humorystyczny”, red. Adolf Dolleczek-Olpiński, nr 21, 23 marca 1931, Lwów: Adolf Adolf Dolleczek-Olpiński, s. 7. (1.1) W ślad starszej latorośli,Ku trosce frajlajn Buch,Podobnie postępujeNajmłodszych malców dwóchEl., Bojkot w: „Kurjer Warszawski”, wyd. główne, red. Antoni Pietkiewicz (Adam Pług), R. 82, nr 9, 9 stycznia 1902, Warszawa: Wacław Szymanowski i Antoni Pietkiewicz (Adam Pług), s. 7.. (1.1) Frajlajn Hulda będzie dzisiaj razem z nami spała — żeby ją od razu mieć pod ręką — do pomocy. (1.2) — Panna Fifi… właściwie: frajlajn Berta — nazwisko obojętne. Wyrób berliński, solidny. Gwarancja roczna co do apetytu, zdrowia i dobrego humoru. […] Podczas rekomendacji, niemka zaśmiała się. (1.2) Kiedyś, gdy przez chwilę stałam sama przed sklepem, w którym frajlajn coś kupowała, to pani Milecka przechodząc wypięła tak na mnie lorgnon, że aż mi się ciepło zrobiło i odtąd młody Milcki już nigdy ze mną nie tańczyMagdalena Samozwaniec, Sen przyszłości. Opowieść przedwojenna w: „Jaskółka: ilustrowany miesięcznik powieściowy”, red. Bronisław Wrotnowski, R. VI, nr 3, marzec 1933, Stevens Point, Wis.: Worzalla Publishing Co., s. 59.. (1.2) Kiedy pan Adam na promenadzieWita zielony, uroczy maj,I gdy na ramię w lubym nieładzieSwej almawiwy zarzuci kraj;Każda miss, frajlajn, każda mamzelaZaledwie zmysłów nie traci,Bo się ideał jej marzeń wcielaW pana Adama postaciK. J. Jasiński, Pan Adam w: „Kurjer Warszawski”, red. Franciszek Olszewski, R. 70, nr 338, 7 grudnia 1890, Warszawa: Wacław Szymanowski i Antoni Pietkiewicz (Adam Pług), s. 3. (1.2) Oto idą trzy dziewczęta,Lecz słuchajcie, jakie dziwy:Frajlajn Mizi Schikorowsky,Lili Gonschor, Pepi Krzywy.Niemczą z sobą, bo im w szkoleWciąż wpajano to od dziecka,Że po polsku mówi czeladź,Mowa panów — jest niemiecka!''Jarmark w: „Gwiazdka Cieszyńska: pismo poświęcone wiadomościom politycznym, nauce, przemysłowi i zabawie”, R. 54, nr 6, 10 lutego 1901, Cieszyn: Karol Prochaski, s. 62.
→ panna