__TOC__ oblat ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) adresat oferty cywilnoprawnej złożonej przez oferenta (1.2) członek katolickiego misyjnego zgromadzenia zakonnego założonego w 1816 r. we Francji, (1.3) osoba świecka, która stosuje się do zasad zakonnych i ma prawo do noszenia stroju zakonnego (1.4) w średniowieczu: dziecko przeznaczone przez rodziców do zakonu rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) cienki, okrągły wafel wytwarzany z wody, mąki pszennej i oleju;
(1.1-4) (2.1)
(1.1) [...] przyjęcie oferty powinno wyrażać stanowczą i bezwarunkową wolę oblata zaakceptowania wszystkich postanowień zawartych w ofercie.
(1.1) oferent
angielski: (1.4) oblate baskijski: (1.2) oblatu; (1.3) oblatu czeski: (1.1) oblát ; (1.2) oblát ; (1.3) oblát niemiecki: (1.1) Oblate
oblat ()
(1.1) opłatek
oblato
oblat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) opłatek
(1.1) en oblat, oblaten, oblater, oblaterna