orden ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) porządek (1.2) zakon (1.3) rząd (1.4) rząd (1.5) order (1.6) regulamin
(1) en orden, ordnen/ordenen, ordner/ordener, ordnerne/ordenerne
(1.1) En telefonbog er en samling af navne, adresser og telefonnumre opsat i en alfabetisk eller nummerisk orden. → Książka telefoniczna jest zbiorem nazwisk, adresów i numerów telefonu ułożonych w porządku alfabetycznym lub numerycznym. (1.3) En orden er en betegnelse for en gruppe indenfor plante- og dyreriget. → Rząd to określenie grupy w królestwie roślin i zwierząt. (1.6) Ordensreglerne skal altid håndhæves på en høflig og venlig måde. → Przepisy regulaminu zawsze należy egzekwować w uprzejmy i przyjazny sposób.
(1.1) medalje, udmærkelse
ordne
<
orden ()
(1.1) zakon (1.2) order
ordeno ordeni
orden ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) porządek, ład (1.2) kolejność, następstwo (1.3) rząd (1.4) kapłaństwo (sakrament) (1.5) porządek rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) rozkaz, nakaz (2.2) zakon, bractwo (2.3) order, medal (2.4) zamówienie, zlecenie órdenes
(1.1) orden del día → porządek dzienny (2.1) orden del día → rozkaz dzienny
ordenar suborden , ordenación , ordenador , ordenante /, ordenanza / ordenador, ordenado, ordinal
, ordĭnis
orden ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) odznaczenie (1.2) zakon
(1.1-2) en orden, orden, ordnar, ordnarna